รอคอยจนรู้ว่าตาย

ธันวาคม 4, 2010

และเรายังคงรอต่อไป ผู้โดยสารที่ตกค้างอาจมาถึงอีกในไม่ช้า พวกเขาคงกำลังเร่งรุดมาสู่ เรือเที่ยวสุดท้ายกำลังเฝ้าคอย รอคอย—มันยาวนาน เป็นการไม่ไปถึง จนเกือบจะเป็นการกักขังให้เวียนวน กำลังถ่วงรั้งเอาไว้ เพื่อรั้งรออะไรบางอย่าง อะไรที่อาจไม่มีวันมาถึง เวลาที่ล่วงไป บางทีเราก็ลืมไปแล้วว่ากำลังรออะไรหรือใคร มีเพียงการรอ-ที่ตรึงเราไว้-ที่ทำให้รู้สึกว่าต้องรอ มันจึงยาวนาน แม้ความจริงมันจะยาวนาน แต่ระยะ-ไม่รู้ถึงปลายสิ้นสุด สิ่งที่อยู่ไกลลับตา มีแต่ระยะที่ทอดยาวออกไป กำลังไกลออกไป—เหลือเกิน-ก็เกือบจะเสมอกัน บางทีตอนนี้เมื่อกว่าจะรู้ได้มันก็ล่วงเลยไปแล้ว แล้วเรากำลังรออะไร รอสิ่งที่ล่วงไป กำลังทำเพื่อการรอที่ไม่มีขึ้นได้ เหลือแต่การกระทำที่อยู่กับที่ ไม่ไป เคลื่อนไหว ท่าทางคล้องจองที่น่ามองดู ยับยั้งเราเอาไว้ พวกเขาไม่ยอมปล่อยเรือ

จาก อีก-ฝั่ง

2 Responses to “รอคอยจนรู้ว่าตาย”

  1. atalithan พูด:

    เข้ามาอ่านค่ะ
    ดูมีอะไรบางอย่าง ลึกซึ้ง :-)

  2. sunlightscape พูด:

    ภาพนี้สวยมาก
    บวกกับชื่อเรื่องของเธอแล้วน่าขนลุกเลยทีเดียว


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.