สิ่งที่ดวงตาข้าแลเห็นคือเหล่าปวงฝันอันอับปาง

ฉันอยู่ไกลจากสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นก็จริง แต่จากตรงนี้ก็เป็นระยะไกลพอที่จะเห็นได้ทั้งหมด มันคืออะไร สิ่งที่อยู่เบื้องหน้า ภาพเคลื่อนไหวหนึ่ง ชุดเหตุการณ์ที่ระเบิดประทุขึ้นแล้วโหมกระหน่ำ สิ่งที่เป็นอยู่ได้ย้ำเตือนถึงสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า อีกไม่ช้าไม่นาน มันเป็นไปเพื่อจุดจบ—การทำลายตัวเอง โรมรันพันตู กระโจนเข้าทำลายซึ่งกันและกัน หมอกควันพวยพุ่งคลุ้งตลบ ฉันเห็นมันทั้งหมด การกระทำมากมาย นับไม่ถ้วนเลย สิ่งหนึ่งกระทำแล้วก็ขยายความให้อีกสิ่งหนึ่งที่กระทำ ระเบิดขึ้นเป็นรายละเอียดมหาศาลจนมิอาจต้านทาน ขณะเดียวกัน จากจุดนี้ฉันรู้ว่าตัวเองได้เห็นทั้งหมด มันเป็นเหตุการณ์เดียวที่พุ่งทะยานไปข้างหน้าเพื่อรั้งรอการสะดุดเข้าสักครั้งให้ร่วงหล่นลงไป ท่วงท่าของการลอยคว้าง ส่วนหน้าที่ยื่นเกินออกมาสะสมน้ำหนักที่ถ่ายเท หน่วงตัวลงสู่การล้มกระแทก บดร่วนแหลกละเอียด เป็นผุยผง ละอองฟุ้ง ปลิวคว้าง ระยิบระยับเป็นประกายเมื่อลอยต้องแสง ลุกโชน แล้วประลัยหาย ทั้งหมดนี้เหมือนฉันจะเห็นรู้ แต่มันก็เร็วเกินกว่า มันเป็นไปอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะสิ้นสุดลงไป แล้วฉันก็จ้องดูมัน จ้องดู จนมัน…  ฉันแผดร้องออกมา ฉันร้องไห้ ฉันรู้แล้วว่าสิ่งเหล่านี้มันคืออะไร ฉันรู้แล้ว แต่ฉันพูดสิ่งที่รู้นี้ออกมาไม่ได้ เสียงแผดร้องระเบิดขึ้นทันท่วงที เสียงก้องได้ยกเอาสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ออกมาจากตัวฉัน แล้วมันได้ยกมอบตัวฉันให้แก่สิ่งที่เกิดอยู่เบื้องหน้า มันพูดออกมาแล้ว พูดออกมาด้วยตัวของมันเอง จากนี้ทุกสิ่งก็จะค่อยๆ คลี่คลายลงไป จนกระทั่งที่นี่เหลือเพียงแค่ความเงียบ