คุณค่าของมนุษย์เราที่เป็นคนๆ หนึ่งนั้น นั่นก็คือการไม่มีอะไรเลย

ผมเปิดประตูออกไปโดยง่าย มันไม่ได้ถูกล็อคอย่างที่คิดไว้ ผมเดินออกจากบ้านไปสู่โลกภายนอก ถ้อยคำที่ร้อยเรียงเกี่ยวกับคุณสมบัติของผมที่พวกเขาโหยหายังตราตรึงอยู่ มันจะวนเวียนไปเช่นนี้ ไม่มีวันสิ้นสุด

เมื่อเดินมาถึงถนนสายเก่า ในความเปลี่ยนแปลงนั้น ผมบอกกับตัวเองว่า คุณค่าของมนุษย์เราที่เป็นคนๆ หนึ่งนั้น นั่นก็คือการไม่มีอะไรเลย

จาก มนุษย์เราก็เป็นในบางที